Welcome to the Official Website of Indian Union Muslim League (Tamil Nadu)
நோக்கமும் குறிக்கோளும்
நிர்வாகிகள்
அணிகள்
QM FORUM
Tuesday, August 04, 2015 18 Shawwal 1436

Flash News

.............

Watch Video

Click Here

மணிச்சுடர்

Click Here

பிறைமேடை

Click Here

THE TIMES OF LEAGUE

Click Here

முக்கிய செய்தி




{Click for News Headlines}

<<Previous
Monday, August 03, 2015
‘‘நாட்டில் எல்லோருக்கும் விடியல் நேரம் ; அது யாகூப் மேமனுக்கு மட்டும் அஸ்தமன நேரம்’’


பிரியமுள்ள பிறைநெஞ்சுக்கு! எல்லாம் வல்ல இறைவனின் பேரருள் நம் அனைவரின்மீதும் என்றென்றும் இலங்கட்டுமாக! வைகறைப் பொழுது; 30.07.2015 அன்று; அதிகாலை 6.35 மணி;

நாட்டில் எல்லோருக்கும் விடியல் நேரம் அது;

சகோதரன் யாகூப் மேனனுக்கு மட்டும் அஸ்தமன நேரம்.

20 ஆண்டுகளாக சிறைப்பட்டிருந்த அவருக்கு வயது 53.

நாக்பூர் சிறைச்சாலையில் தூக்கிலிடப்பட்டார் என்கிற செய்தி உள்ளத்தை உலுக்கியது. ஏன்? எதற்காக? எப்படி? என்கிற கேள்விகளுக்குப் பின்னால் ஆயிரமா யிரம் தகவல்கள் உறைந்து கிடக்கின்றன. மும்பையில் கடந்த 1993 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 12ல் நடைபெற்ற தொடர் குண்டு வெடிப்பில் 257 பேர் பலியாயினர். இச்சம்பவத்திற்கான பின்னணியில் தாவூத் இப்ராஹிம் மற்றும் டைகர் மேமன் ஆகியோர் இருந்தனர் என்பது குற்றச்சாட்டு. இவர்கள் இருவருமே இந்தியாவிலிருந்து வெளியேறி தப்பிச் சென்றுவிட்டனர் என்றும், தேடிக் கண்டுபிடித்து கைது செய்யப்படுவார்கள் எனவும் அறிவிக்கப்பட்டது. இதனிடையே இச்சம்பவத்திற்குப் பின்புலமாக இருந்த பல்வேறு காரணிகளை ஆய்ந்த நிலையில் டைகர் மேமனின் சகோதரர் யாகூப் மேமன் தனது அண்ணனுக்குப் பண உதவிகள் செய்ததாகவும், இந்த உதவி குண்டு வெடிப்பு சம்பவத்திற்குத் துணையாக இருந்ததாகவும் செய்திகள் வெளியாயின. இந்த செய்தி கேட்ட யாகூப் மேமன் அதிர்ச்சியடைந்து ‘‘இந்திய அரசு என்மீது அத்தகைய சந்தேகம் கொள்ள வேண்டாம்; நானே நேரில் வந்து எனக்கும் இச்சம்பவத்திற்கும் எந்த தொடர்பும் கிடையாது என்பதை விளக்கமாக எடுத்துரைக்கிறேன்’’ எனக்கூறி அப்போது வெளிநாட்டில் இருந்த அவர் தாமாகவே முன்வந்து இந்திய அரசிடம் எடுத்துரைக்க இந்தியா வந்தார். அவரின் பெருந்தன்மையையும், விசாரணைக்கு முழு ஒத்துழைப்பு கொடுக்க தாமாகவே முன்வந்ததையும் அவரின் பலவீனமாக எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டதன் விளைவுதான் இந்த அளவுக்கு ஓர் அபாண்டமான அபாயத்திற்கு அவரை அழைத்துச் சென்றிருக்கிறது.

கடந்த 1994 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 5ல் நேபாளம் வந்தடைந்த அவரை காவல் துறை தனது கட்டுப்பாட்டில் எடுத்துக் கொண்டது. அதில் தவறு ஒன்றும் இல்லை. ஆனால், ‘‘குண்டுவெடிப்பு சம்பவம் பற்றி தனக்குத் தெரிந்த தகவல்களையெல்லாம் இந்திய அரசுக்குத் தெரிவிப்பது எனது கடமை’’ எனச் சொல்லி தனது மூத்த சகோதரர் டைகர் மேமன் தொடர்புடைய பல செய்திகளையும், குண்டு வெடிப்பின் பின்னணியில் இருந்த யாருக்கும் தெரியாத பல்வேறு குறிப்புகளையும் இந்திய அரசுக்கு அவர் ரகசியமாக தந்ததின் அடிப்படையில் யாகூப் மேமனை இந்த வழக்கில் அப்ரூவராக ஆக்கியிருந்தால் அர்த்தப்பூர்வமானதாக இருந்திருக்கும். மாறாக அவரையே முக்கிய குற்றவாளியாக சித்தரித்ததுதான் வேதனை. தனது அண்ணனுக்குப் பணம் கொடுத்து உதவினாராம். இருந்திருக்கலாம். ஓர் அண்ணனுக்கு அவரின் தம்பி பணம் கொடுப்பதோ, உதவிகள் செய்வதோ ஒரு யதார்த்தம்தானே? இதுபோன்ற பலரிடமும் கிடைக்கப் பெறுகிற உதவிகளை இவரின் அண்ணன் எப்படிப் பயன்படுத்துகிறார்? என்பதில் எவர்தான் பொறுப்பேற்க முடியும்? இங்கேதான் யாகூப் மேமனுக்கு சிக்கல் தொடங்குகிறது.

இவரின் வழக்கு தடா நீதிமன்றத்தில் 7.7.2001 அன்று விசாரிக்கப்பட்டது. அப்போது அவர் ‘‘தாமாகவே முன்வந்து இந்திய அரசுக்குத் துணையாகத் தனக்குத் தெரிந்த தகவல்களைப் பரிமாறிக் கொள்வதே என் விருப்பம்; இந்திய இறையாண்மையின்மீதும், இந்திய அரசியல் அமைப்புச் சட்டத்தின்மீதும் எனக்கு மிகுந்த மரியாதையும் நம்பிக்கையும் இருக்கிறது; என்னை கைது செய்திருப்பதாக மத்திய உளவுத் துறை சொல்வது தவறானது’’ என்று சொல்லிய கருத்துக்களெல்லாம் வழக்கின் கவனத்தில் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டதாகவே தெரியவில்லை. இறுதியாக, குண்டு வெடிப்பு சம்பவ விளைவுகள், உயிரிழப்பு, சொத்துக்கள் சேதம் போன்றவைகளை மேற்கோள்காட்டி 27.7.2007 அன்று தடா நீதிமன்றம் அவருக்கு ‘மரண தண்டனை’ தீர்ப்பு வழங்கியது.

ஒரு மாணவன் பள்ளிக்கூடத் தேர்வில் தென்னை மரம் பற்றிய கட்டுரை கேள்வியாக இடம் பெறும் என எதிர்பார்த்து நன்றாக மனப்பாடம் செய்து சென்றானாம். ஆனால், கேள்வித்தாளில் பசு மாடு பற்றிய கட்டுரை எழுதுமாறு கேட்கப்பட்டிருந்ததாம். இவனுக்கு பசு மாடு பற்றி எதுவும் எழுதத் தெரியாததால் மனப்பாடம் செய்து கொண்டு போன தென்னை மரம் பற்றிய கட்டுரையை இரண்டு பக்கங்களுக்கு முழுமையாக எழுதி, கடைசி வரியில் ‘‘இத்தகைய தென்னை மரத்தில்தான் பசுமாட்டைக் கட்டி வைப்பார்கள்’’ என்று எழுதி முடித்தானாம். பிறை நெஞ்சே! கதை புரிகிறதா உனக்கு? இந்த தீர்ப்பை எதிர்த்து யாகூப் மேமன் உச்சநீதிமன்றத்திற்குச் சென்றார். அங்கேயும் மரண தண்டனை உறுதி செய்தே 21.03.2013 அன்று தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது. உடனே அவரது சிறிய சகோதரர் சுலைமான் என்பவர் குடியரசுத் தலைவர் மேதகு பிரணாப் முகர்ஜி அவர்களுக்கு கருணை மனுவின் மூலம் வேண்டுகோள் விடுத்திருந்தார். அதுவும் குடியரசுத் தலைவரால் 2014 மே மாதம் நிராகரிக்கப்பட்டது. அதிர்ச்சியடைந்த யாகூப் மேமன் உச்சநீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பித்த மறுஆய்வு மனுவும் 9.4.2015 அன்று டிஸ்மிஸ் செய்யப்பட்டது.

இந்நிலையில் இறுதி முயற்சியாக உச்சநீதிமன்றத்தில் இந்த தீர்ப்பை சீராய்வு செய்ய வேண்டுமாய் வேண்டுகோள் வைத்தார். அதில் ‘‘நான் எந்த குற்றமும் செய்யவில்லை; மிகுந்த மனநல பாதிப்புக்கு ஆளாகி எனது உடல் நிலையும் மோசமடைந்துள்ளது; கடந்த இருபது ஆண்டுகளாக சிறை தண்டனை அனுபவித்து வருகிறேன். எனக்கு ஒரே குற்றத்திற்காக ஆயுள் தண்டனையும், மரண தண்டனையும் விதிக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே, என்னுடைய சிறை நன்னடத்தையையும் கருத்தில் கொண்டு தயவு செய்து எனக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள மரண தண்டனையை நீக்கி உத்தரவிடுமாறு வேண்டுகிறேன்’’ எனக் குறிப்பிட்டிருந்தார். 21.07.2015 அன்று இதுவும் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டது அவருக்கு பேரதிர்ச்சியைத் தந்தது.

இந்த சீராய்வு மனுவைப் பரிசீலனை செய்ததில் நீதிமன்ற விதிமுறைகள் சரியாகப் பின்பற்றப்படாததைச் சுட்டிக்காட்டி யாகூப் மேமனின் வழக்கறிஞர் மீண்டும் உச்ச நீதிமன்றத்தின் கவனத்தை ஈர்த்தார். இதனை விசாரித்த இரண்டு நீதிபதிகளில் ஒருவர் இக்குற்றச்சாட்டை சரி என்றும் மற்றொருவர் இல்லை என்றும் தீர்ப்பளிக்க, மீண்டும் அந்த மனு மூன்று நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வுக்குச் சென்று அங்கும் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டது. இப்படி இங்கும் அங்குமாக உதைபட்ட உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பு வதைபட்ட நிலையில் யாகூப் மேமனுக்கு மரண தண்டனையையே உறுதி செய்தது. இறுதியாக யாகூப் மேமனே குடியரசு தலைவருக்கு கருணை மனுவை அனுப்ப, 29.7.2015 அன்று ‘‘இரவோடு இரவாக அவசர கோலத்தில் தீர்ப்பளிக்க முடியாது; மனுவை நன்றாகப் படித்துப் பார்த்த பிறகுதான் தீர்ப்பளிக்க முடியும்’’ என்று கூறிய ஜனாதிபதியை எந்த வகையில் உள்துறை அமைச்சர் ராஜ்நாத்சிங் அழுத்தம் கொடுத்தாரோ, தெரியவில்லை; அமைச்சரின் இரண்டு மணிநேர கலந்துரையாடலுக்குப் பிறகு அடுத்த சில நிமிடங்களிலேயே ஜனாதிபதியும் மனுவைத் தள்ளுபடி செய்வதாக அறிவித்தார். மனு தள்ளுபடியானால் மரண தண்டனை விதிப்பதற்குக் குறைந்தது 14 நாட்களாவது இடைவெளி இருக்க வேண்டும் என்கிற விதிமுறை பின்பற்றப்படவில்லை; எனவே தூக்கு தண்டனையை நிறுத்திவைக்க வேண்டும் என்கிற மனு உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதியிடம் வழங்கப்பட, அதே நாளின் நள்ளிரவிலேயே உச்சநீதிமன்றம் திறக்கப்பட்டு மீண்டும் மரண தண்டனை உறுதி செய்யப்பட்டது. எல்லா முயற்சிகளும், நம்பிக்கைகளும் முடிவுக்கு வந்தன. அதே 30.7.2015 அன்று அதிகாலை 6.35 மணிக்கு தூக்கு தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டு யாகூப் மேமனின் உயிர் பிரிந்தது. இங்கே யாகூப் மேமன் என்கிற ஒரு தனிமனிதனுக்குப் பரிந்து பேசுவதாக எவரும் எண்ணிவிடக் கூடாது. யார் குற்றம் செய்திருந்தாலும் முறையாக விசாரிக்கப்பட்டு முற்றிலும் குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டால் தண்டனை கொடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதில் யாருக்கும் கருத்து வேறுபாடு இல்லை. ஆனால், நீதிமன்ற விதிமுறைகளே மீறப்பட்ட நிலையில் ஒருவருக்கு உச்சநீதிமன்றம் மரண தண்டனையை உறுதி செய்கிறது என்றால் இதை யாரிடத்தில், எங்கே போய் சொல்வது? ‘‘இந்த மரணதண்டனையை சரியான தீர்ப்பாகக் கருத முடியாது; இதனை மறுபரிசீலனை செய்து மாற்றம் கொண்டு வரக்கூடிய நியாயமான காரணங்கள் இருக்கின்றன; மீறி இதனை நடைமுறைப்படுத்தி இந்தியாவின் மதிப்பைக் குறைத்துவிட வேண்டாம்’’ என்று முக்கியப் பிரமுகர்கள், சட்ட வல்லுநர்கள், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், முன்னாள் நீதிபதிகள் என ஒரு நீண்ட பட்டியலே இடம் பெறக்கூடிய அளவுக்கு அனைவருமே ஜனாதிபதியை வேண்டி இருக்கிறார்கள். ராம் ஜெட்மலானி, கே.டி.எஸ். துள்சி, இந்திரா ஜெய்சிங் ஆகிய சட்ட வல்லுநர்கள், சத்ருகன் சின்ஹா (பா.ஜ.க.), சீதாராம் யெச்சூரி, டி. ராஜா, ஹெச்.கே. துவா, திருச்சி சிவா ஆகிய நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், நசீருத்தீன்ஷா, மகேஷ்பட் ஆகிய கலைஞர்கள், நீதிபதிகள் வி. நாசன்த் ஜெயின், ஹெச்.எஸ். பேடி,

பி.பி. சாவண்ட், ஹெச். சுரேஷ், கே.பி. சிவசுப்ரமண்யம், எஸ்.என். பர்காவா, கே. சந்துரு, நாகமோகன்தாஸ் ஆகிய ஓய்வு பெற்ற நீதிபதிகள் அனைவரும் இந்த வேண்டுகோள் பட்டியலிலே கையொப்பமிட்டு இடம் பெற்றிருக்கின்றனர். உச்சநீதிமன்ற முன்னாள் நீதிபதி மார்க்கண்டே கட்சுவும் இந்த வழக்கில் உச்சநீதிமன்றம் பல விதி மீறல்களை செய்து தீர்ப்பளித்திருப்பது ஏற்புடையதல்ல என்று வெளிப்படையாக விமர்சித்திருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இன்னும் ஒருபடி மேலே போய் சொன்னால், 27.7.2015 அன்று ‘இந்தியா டுடே’ ஆங்கில நாளிதழ் ‘யாகூபை தூக்கிலிட வேண்டாம்’ எனும் தலைப்பிலேயே இந்திய உளவுத் துறை குழுவின் தலைவர் பி. ராமனின் கருத்துக்களை மேற்கோள்காட்டி தலையங்கமே வெளியிட்டுள்ளது.

இவை அத்தனையும் புறக்கணிக்கப்பட்டு யாகூப் மேமனின் பிறந்த நாளான ஜூலை 30 ஆம் தேதியே அவசர கோலத்தில் அவருக்கு மரண தண்டனை விதித்திருப்பதற்கான காரணம் என்ன? என்று எழுந்துவரும் கேள்விக்கு விடை என்ன? அதுவும் மரண தண்டனைக்கு கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்து, அது நீக்கப்பட வேண்டும் என்று அழுத்தமாகவும், ஆழமாகவும் சட்ட கமிஷனுக்குப் பரிந்துரைத்த நமது முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் டாக்டர் அப்துல் கலாம் மறைந்து அவரது உடல் நல்லடக்கம் செய்யப்படும் அதே நாளிலேயே யாகூப் மேமனுக்கு மரண தண்டனை நடந்தேறியிருக்கிறது. அப்துல் கலாமுக்கு அளிக்கப்பட்ட முழு ராணுவ அரசு மரியாதையுடன் அவரின் ஆத்மார்த்தமான ஆசையும் நிராசையாக்கப்பட்ட கேலிக்கூத்து அரங்கேற்றப்பட்டிருப்பது இந்திய வரலாற்றின் கரும்புள்ளியல்லவா? என்று கேட்கின்றனர் நாட்டு மக்கள்.

1983ல் அஸ்ஸாம் & நெல்லியில் 2000க்கும் அதிகமான,

அதே ஆண்டில் பீகார் & பாகல்பூரில் 1000க்கும் அதிகமான,

அதே ஆண்டில் பீகார் & லாகினில் 100க்கும் அதிகமான,

1987ல் ஹாசிம்புராவில் 100க்கும் அதிகமான,

1992ல் மும்பையில் 2000க்கும் அதிகமான,

2002ல் குஜராத்தில் 3000க்கும் அதிகமான,

2013ல் முஸாபர் நகரில் 200க்கும் அதிகமான முஸ்லிம்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டும் காவல்துறையினரால் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டும், கொடுமையான சித்திரவதைக்கு ஆளாக்கப்பட்டும் நடைபெற்ற சம்பவங்களில் குற்றவாளி கூண்டில் நிறுத்தப்பட்டுள்ள யாருக்காவது இதுபோன்ற தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளதா?

இது வெகுஜன மக்களின் கேள்வி. நீதித்துறையோ இந்தத் துறையைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் மத்திய அரசோ பதில் தருமா? இனிமேலும் விழித்துக் கொள்ள வேண்டாமா?

பிறைநெஞ்சே! எழு; விழாதே; விழித்துக் கொள்.

அன்புடன், எம். அப்துல் ரஹ்மான் ஆசிரியர் "பிறைமேடை" மாதமிருமுறை

<<Previous

Show News from

Image Gallery










































More Links


All India


Live Video



M.P.Speech







Our News papers

இ.பேப்பரில் படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யவும்

Click Here to read E- Paper


முகப்பு | வரலாறு | முக்கிய செய்தி | சேவை திட்டங்கள் | நோக்கமும் குறிக்கோளும் | தேசிய நிர்வாகிகள் | மாவட்ட நிர்வாகிகள்